nasza misja

Nasza misja, z wyboru, jest polozona w biednej dzielnicy miasta, prawie na peryferiach miasta, w kierunku granicy z Ghana.
Pracujemy na parafii z ksiezmi salezjanami juz od ponad 10 lat.
Moim glownym zadaniem jest caly czas katecheza, szczegolnie praca z mlodzieza i jej przygotowanie do sakramentow. Wraz ze mna pracuje dwudziestka katechetow, ktorzy staraja sie jak moga przygotowac spotkania z wmodzeiza. Ci ludzie nie maja studiow teologicznych, musza kazdego dnia dobrze sie mameczyc aby przetrwac. Wielu z nich jeszcze studuije, lub musialo przerwac edukacje, by pomoc rodzinie w zdobyciu srodkow utrzymania. Czesto tez sa sami, bo rodzice zostali w wiosce, a oni z nadzieja w sercu przybyli do stolicy w poszukiwaniu szzescia. Tak jak na calym swiecie, mlodziez gotowa jest poniesc wszelkie trudy by moc zrealizowac swoje pragnienia.
A jakie pragnienia maja nasi mlodzi z Wybrzeza Kosci Sloniowej?
Zanim opowiem wiecej o naszej misji, oto troche z historii tego kraju.
Kraj jest polozony w z Zatoce Gwinejskiej, na Wschodzie graniczy z Ghana, na polnocy z Burkina Faso i Mali, a na Zachodzie z Guinea Konakry i Liberia.
Ludnosc zamieszkujaca Wybrzeze Kosci Sloniowej tworzy prawdziwy wachlarz plemion; ponad 15 milionow mieszkancow. Najwieksza grupa etniczna jest grupa AKAN ( 42%) rozdrobniona nastepnie na wieksze lub mniejsze podgrupy rozniace sie nieraz jezykiem, w zaleznosci jaka droge przeszli w zamierzchlej przeszlosci, nastepna grupa co do wielkosci , to MALINKE ( 16%) nastepnie KURU ( 15%) i MANDIGO (11%). Kazde z tych plemion jest obecne rowniez w krajach sasiednich, gdyz obecne granice nie sa granicami naturalnymi a jedynie podzialem jaki kolonizatorzy uczynili bez respektowania ich podzialow etnicznych.

Glowne religie: Islam (38,7%) i chrzescijanstwo (20,8%). Duza czesc ludnosci jest zakorzeniona w religii tradycyjnej (17%).

Jako, ze jest to byla kolonia francuska, jezyk francuski pozostaje jezykiem obowiazujacym, nie ma jednolitego jezyka lokalnego gdyz jest zbyt duzo grup etnicznych. W obrebie swojej grupy ludzie posluguja sie swoim jezykiem, szczegolnie na wsi, ale i w miescie nie jest to rzdkoscia. Jezyk „diula” pochodny od arabskiego jest jezykiem handlowym i wiele osob nim wlasnie sie posluguje by porozumiec sie kims z innego plemienia

Pieniadzem jest frank: CFA, jego wartosc w przeliczeniu na euro: 1 EUR = 655,957 CFA. Ta waluta jest obowiazujaca w calej Afryce Zachodniej. To bardzo ulatwia zycie mieszkancom tego zakatka swiata. W obrebie co najmniej 10 krajow sasiednich nie potrzebuja wymieniac pieniedzy aby przeprowadzac swoje transakcje handlowe.
Od ponad 10 lat kraj przezywa powazny kryzys polityczny a co za tym idzie ropwniez gospodarczy. Kryzys przerodzil sie w wojne domowa, ktora wybuchla w grudniu 1999 roku i doprowadzila do podzilau kraju. Az do maja tego roku, wszelkie przedostanie sie na polnoc bylo zwiazane z ryzykiem, nie mowiac juz o kosztach „wyprawy”.
Nie potrzeba wiele trudu aby zrozumiec, ze za taka sytuacje najwieksza cene placa dzieci i biedacy. Gospodarka calkowiecie legla, z uwagi na wyjazd sporej grupy cudzoziemcow. Ministèrstwa najslabsze, jak ochorna zdrowia i szkolnictwo byly calkowice zdane na laske losu.
Rodzicie zatroskani o zdobycie srodkow do zycia, zarzucili troske o wychowanie i edukacje.
Coraz wiecej dzieci przybywalo z wiosek do miasta, gdzie niestty byly isa nadal wykorzystywane do pracy ponad sily ich mlodego wieku. O szkole nie ma co marzyc....
Zreszta szkoly sa przepelnione, zle zorganizowane, ze starym od 25 lat programem.
Wszystkie szkoly sa platne, panstwowe co prawda nie sa az tak drogie, ale po pierwsze sa przepelnione a po drugie, kiedy rodzicie maja do wyboru szkola albo wyzywienie dzieci, wybieraja to drugie. Przyszlosc jest daleko i nie zdaja sobie czesto sprawy, ze warto czasem pocierpiec ale dziecko do szkoly wyslac. Jeszcze gorzej jest jesli trzeba dokonac wyboru wyslania do szkoly dziewczynki. Jesli choc troche brakuje srodkow, to z pewnoscia nei dziewczynka zostanie poslana do szkoly.
Rodzice zajeci zdobywaniem srodkow do zycia, calkowiecie zarzucili edukacje. Oprocz tego przybyli z wiosek do miasta, gubia gdzies po drodze dobre obyczaje z wioski, gdzie panowal jakis rygor i odpowiedzialnosc. W miescie, zagyubieni wsrod innych plemion, calkowicegubia sie i nie przestrzegaja dawnych norm. Stad zadna troska o wychowanie dzieci, szerzy sie prostytucja, a co za tym idzie przerozne choroby.
Kiedy brakuje srodkow do zycia, wysyla sie dzieci do pracy, gdzie sa wykorzystywane i czesto naltretowane, albo narazone na inne niebezpieczenstwa. Bardzo zadko rodzice interesuja sie co sie z dzieckiem dzieje. Jest to wyrazna dezercja w obliczu trudnosci....
W takich warunkach pracujemy prawie od poczatku naszego tutaj pobytu.
Nie mozna wszytkiego zrobic, od czegos trzeba zaczac i czemus trzeba nadac specjalne znaczenie. Nasz wybor, za ksiedzem Bosco podal na dzieci i mlodziez.
Misja wiec skupila sie na dwoch celach:
- dac mozliwosc jak najwieksej liczbie dziewczat do zdobycia zawodu i moc budowac lepsza przyszlosc.
- podac reke tym dziewczetom, ktore zostaly skrzywdzone przez los, anwet jesli winni temu sa najblizsi